آن گونه که یک باغبان، بوستانهای سرسبز و گلهای شاداب تربیت می کند،

و آن گونه که یک کشاورز نمونه، مزرعه خود را به بهترین صورت مطلوب درمی آورد،

و آن سان که یک اسب سوار، اسب خودش را به حرکتهای مناسب و بجا و

انعطاف پذیری درمواقع مختلف و لازم، عادت می دهد،

انسان هم باید به عنوان باغبان دل و جان، به تربیت «خویش» بپردازد.

مگر همیشه باید به دیگران تذکر داد؟ خودمان که محتاج تریم.

    بیا در کوچه باغ شهر احساس         شکست لاله را جدی بگیریم

            اگر نیلوفری دیدیم غمگین               برای قلب پر دردش بمیریم 

                  بیا در کوچه های تنک غربت           برای هر غریب سایه باشیم

                        بیا هر شب کنار ساحل رود                برای پیچکی همسایه باشیم 

                               اگر صد بار قلبی را شکستیم               بیا یکبار با احساس باشیم

همیشه سبز می خشکد             همیشه ساده می بازد

                همیشه لشگر اندوه                 به قلب ساده می تازد